Galaconcert 21 september 2003

Uit de stemvork van december 2003

Eindelijk was het dan zover, 21 september 2003, het Galaconcert van Mannenkoor St. Caecilia. Weken voorbereiding waren eraan vooraf gegaan. Diverse extra repetities waren ervoor ingelast. Nu mochten we met de harmonie laten horen waar alle repetities goed voor waren geweest.

Om half twee waren we al in de kerk. Onze dirigent Mark Partouns vond namelijk dat we nog wat extra oefening konden gebruiken, met name om de instrumenten stemmend te krijgen. Mark gebruikte de gelegenheid echter om ook nog even met de twee solisten, Marcel Reijans en Margriet Schlössels, te repeteren.

Kwart over vier was de ingelaste repetitie afgelopen en konden de minuten tot aan het concert worden afgeteld.

Even voor vijf uur stonden op het altaar de twee koren, Mannenkoor St. Caecilia en het Buchter Mannenkoor, al klaar voor hun gezamenlijke optreden onder leiding van Jos Meuwissen.

Klokslag vijf uur werd de spits door de voorzitter van Mannenkoor St. Caecilia afgebeten. Na een kort openingswoord werd het concert door een selecte groep solisten van het Mannenkoor geopend met een Gregoriaanse melodie.

Vervolgens nam de speaker, Ruud Lichtenberg, het woord. Vakkundig loodste hij het publiek door het programma dat een muzikale reis door de wereld en de tijd vormde. Vanaf de eerste geschreven muziek, de Gregoriaanse muziek, werd langzaam naar de huidige tijd toe gewerkt.

Na het openingslied werd het concert vervolgd met Caro Mio Ben. Dit was de eerste solo die door Marcel Reijans werd uitgevoerd. Deze tenor heeft een meer dan voortreffelijke stem. Niet alleen qua volume, maar ook qua zuiverheid in het hogere register.

Vervolgens vervolgden de koren hun programma met Ave Verum van Wolfgang Amadeus Mozart. Dit stuk werd heel mooi en verzorgd uitgevoerd. Een waar genot om naar te luisteren.

Het volgende lied, het Patriottenlied, kon mij toch echter beduidend minder bekoren. Gelukkig werd het programma vervolgd met het bekende Slavenkoor uit Nabuco van de componist Giuseppe Verdi.

Het hoogtepunt in het programma van de koren kwam hierna met het Liefdesduet uit Der Zigeunerbaron van Johan Strauss. Dit stuk was het debuut van Margriet Schlössels deze avond. Samen met Marcel Reijans bracht ze onder begeleiding van de koren een schitterend duet ten gehore.

Langzaam kwamen de koren in de huidige tijd met Cielito Lindo, Steal Away en Spanish Eyes. Het luisteren naar Steal Away, een Negrospiritual, was een aparte ervaring, aangezien dit toch geen muziekgenre is wat vaak door een mannenkoor wordt uitgevoerd. Spanish Eyes van Bert Kaempfert is een bekend werk bij de leden van de harmonie. Jaren geleden heeft de harmonie dit werk al eens uitgevoerd met de toenmalige dirigent Jan Vleugels.

Vervolgens kregen we Tonight uit de Westside Story van Leonard Bernstein te horen waar Margriet Schlössels een indrukwekkende solo te horen gaf. Ook hier zijn weer complimenten op zijn plaats. Het komt vaak voor dat sopranen in het hoge register vaak schel klinken. Margriet Schlössels klonk in het hoge register echter bijzonder beschaafd, een genot om naar te luisteren.

Het programma van de koren werd afgesloten met Blowin’ in the Wind van Bob Dylan, Bright Eyes en Wied es de Windj.

Ofschoon ik Wied es de Windj al vaak heb gehoord, is dit toch een muziekstuk waar ik steeds weer koude rillingen van krijgen. Zeker op dit concert met de mooie solo van Marcel Reijans.

Met Wied es de Windj waren we met de muzikale reis weer in het Limburgse Land beland, waarmee het programma van de koren was afgerond.

Tijdens de hierop volgende pauze werden de voorbereidingen getroffen voor ons optreden. Exact volgens planning begonnen we om half zeven met ons programma.

Als eerste werk stond La Muette de Portici van Daniël Francois Esprit Auber op het programma. Deze ouverture, die handelt over een opstand in Napels, leidde in 1830 tot de Belgische Opstand. Dit muziekstuk vergt veel van het kunnen van de leden van de harmonie, maar de vele repetities hebben geleid tot een schitterende uitvoering; een uitvoering die niet meer vlug overtroffen zal worden.

Vervolgens vervolgden we ons optreden met Voi che Sapete van Wolfgang Amadeus Mozart. Ook in dit stuk, wat met een kleine, klassieke bezetting werd uitgevoerd, gaf Margriet Schlössels weer een indrukwekkende solo ten gehore. Op de repetities is Voi che Sapete geen enkele keer goed gegaan, maar tijdens het concert waren alle leden zo geconcentreerd, dat alles perfect op zijn plaats viel.

De volgende werken die we uitvoerden waren Träumerei van Robert Schumann en Nessun Dorma van Giacomo Puccini. Nessun Dorma werd gezongen door Marcel Reijans. Tijdens de uitvoering van dit werk kreeg ik rillingen, zo mooi werd het uitgevoerd. Na Intermezzo Sinfonico werd het gedeelte van de harmonie tenslotte afgesloten met het bekende drinklied uit Giuseppe Verdi’s opera La Traviata.

Daarna schoven de beide koren aan en werd begonnen met het promsgedeelte. Met Der Fliegermarsch werd de spits afgebeten. Bekende werken die verder nog de revue passeerden waren onder andere Het Land van Maas en Waal, Land of Hope and Glory en Seventy Six Trombones. Vooral Het Land van Maas en Waal viel enorm bij het publiek in de smaak. Het feit dat Jos Meuwissen opeens het publiek dirigeerde, heeft hier wellicht een steentje aan bijgedragen.

Na afloop van het concert toog iedereen naar café Schröder, waar een uitgelaten stemming heerste. De door het Mannenkoor geregelde broodjes waren hier deels debet aan.

De, veelal onbekende, zangkwaliteiten van diverse harmonieleden zijn deze avond uitvoerig aangesproken, hetgeen leidde tot competitie met de leden van het Mannenkoor. Nog steeds is echter onduidelijk wie nu harder kon zingen. Feit is echter dat iedereen zich uitstekend heeft geamuseerd.

Al met al was het een heuglijke dag. Het was een bijzondere ervaring om met solisten te werken. De verwachting is dan ook dat iedereen nog lange tijd met veel genoegen op dit concert zal terugkijken.

Frank Ramacher

Klarinettist Harmonie St. Cecilia