Uit de stemvork van juli 2003
De leedjesmiddag was voor ons koor heel goed verlopen en we hadden een mooie beoordeling van ons werk. Met de herinnering daarvan nog in ons hoofd begonnen de andere carnavalskriebels ook alweer te wroeten. Zo zou het fijn zijn met de optocht mee te doen en hierdoor meteen een stukje PR neer te zetten. De koppen werden bijeengestoken en toen togen we naar Echt om te kijken of er niet een wagen te huren was. Vorig jaar was dat ook goed gegaan, dus nu wilden we dat weer.
Helaas, de keuze was snel gemaakt. Ontoereikend aanbod.
Gelukkig hadden we nog een optie achter de hand. Deze werd ons aangereikt door de heer en mevrouw Janssen van de Dominicusweg. We konden van hun de wagen met paarden krijgen. Overigens: nog hartelijk dank daarvoor namens alle deelnemers.
Het enigste raadsel dat overbleef was: Welk thema?
Het voorstel kwam weer van de fam. Janssen. We werden bij hun uitgenodigd om naar wat video-opnamen te kijken van de Duitse Oktoberfeesten in München. Zo gezegd, zo gedaan. Bij het zien van al deze folklore werd het enthousiasme steeds groter. Het thema werd bepaald: ‘oktoberfeest in maart’. Er kwam diezelfde middag zelfs nog ’n adres op tafel van ’n kledingverhuurbedrijf. Er werd niet langer meer getreuzeld, en ’n half uur na de laatste videobeelden reden vier auto’s richting Hückelhoven. De reis verliep voorspoedig en duurde een om en nabij drie kwartier. Na een kleine twee uurtjes zoeken hadden we de kleding bij elkaar.
De terugweg kon echter korter. Een zekere, doch niet met name te noemen, heer P wist namelijk een kortere route.
Die ‘korte’ route pakte echter nogal ‘lang’ uit. Hoe was dat ook al weer? Hier moeten we naar links. Of hadden we toch naar rechts gemoeten? Ik snap er niets meer van.
Al met al hebben we half Duitsland gezien voor we weer thuis waren.
Nadat daarna een week voorbij was werd met de opbouw van de wagen begonnen. Er moet gezegd worden dat de dames het in de vingers hadden met rozen te maken. Alles verliep gelukkig volgens plan, en op de dag van de optocht stond alles er piekfijn op en bij. Ook de mensen met de losse bogen. Zelfs de weergoden waren ons gunstig gezind. Na de optocht stapte het hele team op de wagen en ging het met twee PK richting De Boom. Na enige ‘versnaperingen’ aldaar gingen we terug naar Kingswood. We moesten namelijk vóór het donker terug zijn, want paarden hebben nu eenmaal geen achterlicht. Terug in het dorp werd door wie dat nog wilde verder feest gevierd bij zaal Schröder.
Het was een mooi gebeuren en we hopen er het volgende carnavalsseizoen weer met allemaal samen bij te zijn.
Was getekend:
’n Carnavalist.