Impressie van een deelneemspook

Uit de stemvork van december 2002

Nadat we te horen hadden gekregen dat het Mannenkoor een Haloweentocht zou organiseren, werd vanuit de jongere leden van de Harmonie spontaan het initiatief genomen om mee te doen.

Op 1 november was het dan zover. Om zeven uur ’s avonds kwamen we bijeen bij SOAP, in afwachting van wat komen zou. De groep van de Harmonie bestond in totaal uit 24 man. We besloten dan ook maar om de groep in drieën te splitsen. Zelf hoorde ik bij de eerste groep en al om half acht kon onze groep vertrekken. Hiermee hadden wij geluk, want de andere twee groepen van de Harmonie moesten bijna tot het einde wachten.

Voor SOAP stond al een busje te wachten. Het was wel niet de kleur van het busje van het A-team, maar onder het zingen van de tune van het A-team stapten we in. Broer Reyans werd voor de verandering omgedoopt tot B.A. Baracus, ofschoon wel moet worden gezegd dat hij er enigszins witjes uit zag.

Na een rit van ongeveer tien minuten werden we bij Sevriens uitgelaten en kon de spokentocht daadwerkelijk beginnen. Wij liepen echter direct al in de verkeerde richting en liepen eenzaam (in het donker ook nog) over de geasfalteerde weg richting Bos en Broek. Gelukkig werden we weer op het rechte pad gewezen door een aantal trommelende heksen. Nu we weer op het juiste pad zaten, begon de spokentocht pas echt.

Er zaten een heleboel leuke effecten in. Erg leuk waren bijvoorbeeld de poppen die ophingen en die omlaag vielen toen we eronder door liepen. Dit onder begeleiding van het nodige gegil. Ook het kanon bezorgde de nodige schrikmomenten.

Er waren ook enige hilarische momenten. Met name de motorzaag. Aanvankelijk schrokken we ons behoorlijk, maar toen de betreffende persoon uit de struiken kwam rennen en uitgleed, was het met de schrik vlug gedaan. Vertier alom.

Helemaal spannend werd het met de tunnel waarin kalkoenenpoten en varkenskoppen ophingen en waar we door heen moesten. Dit was niet zo appetijtelijk, maar wel amusant. Niet iedereen was deze mening toegedaan.

Sommige groepsleden, echte vegetariërs, vonden het zielig voor de kalkoenen en de varkens. Ikzelf vond het echter wel wat hebben. Het was dan ook jammer dat het hierna begon te regenen.

Nadat we na het eerste gedeelte door het bos weer op de geasfalteerde weg uitkwamen, werden we geconfronteerd met monniken. Volgens mij zat hier ook een muzikale monnik bij, want enkele weken later dirigeerde hij op het kerstconcert het lied dat de Harmonie en het Mannenkoor gezamenlijk uitvoerden.

Daarna begon het tweede gedeelte door het bos. Hier moesten we fors klimmen, want het terrein ging aardig omhoog. Onderweg kwamen we ook nog een mummie tegen, die was vastgebonden aan een boom. Van andere groepen heb ik gehoord dat de betreffende mummie nog leefde (waar menigeen van geschrokken is). We hebben echter verzuimd om hier aandacht aan te besteden. Eigenlijk wel jammer.

Tot slot moesten we onze weg banen door een leegstaand huis, wat werd bevolkt door duivels. Ook hier hebben we de nodige schrikmomenten gekend. Achter iedere hoek was weer iets anders. Verder werd er nog met rijst gegooid en in combinatie met de reeds natte haren, zorgde dit voor de nodige hilariteit.

Hiermee was de spokentocht afgerond. Vlug liepen we naar het punt waar we zouden worden opgepikt. In tegenstelling tot de serie was B.A. echter niet op tijd. We hebben zeker nog zo’n 10 minuten in de regen gestaan. Uiteindelijk konden we toch instappen en werden we netjes afgeleverd bij SOAP. Hier stond de erwtensoep al op ons te wachten en het moet gezegd worden, de soep ging er goed in.

Al met al was het een leuke ervaring. Ik heb me goed geamuseerd die avond en ik hoop dan ook dat bij de volgende spokentocht de respons vanuit de Harmonie weer zo goed zal zijn als nu het geval is geweest.

Frank Ramacher