Impressie van een spook.

Uit de stemvork van december 2002

1 november stond in het teken van de spoken. Er werd door de ‘Zank’ in samenwerking met Soap een zogenaamde haloweentocht georganiseerd. Er werden vanuit het koor en vanuit Soap groepjes samengesteld van minimaal drie personen. Deze moesten zelf iets uitbeelden. Als het maar eng en angstaanjagend genoeg was. Het groepje van ons bestond uit André, Ton en Puk.

De bedoeling was dat de deelnemers eerste zouden worden afgeleid door Puk en Ton als spook. Zij hadden hierbij assistentie van een akelig grote spin die eerst de aandacht trok.

Als iedereen dan dacht dat men het wel gezien had kregen zij vanuit het pikdonker een tractatie op een sterk flitlicht gecombineerd met de knal van een tegelijk kapot spingende balon. Als het goed lukte, en dat was helaas niet elke keer het geval, waren de deelnemers een tijd lang blind van het felle. De zaklampen waren te zwak om daar ‘verlichting’ te brengen.

Als extra kregen de mensen daarna nog een lucht-douche uit een tevoren op 10 atmosfeer gebrachte compressor. Ook dit had de ene keer meer effect dan de andere.

Alles ging prima, tot het begon te regenen.

Dit zette een neerwaartse druk

waardoor alles zowel letterlijk als figuurlijk in ’t water viel. Doch het optimisme bleef boven drijven, waardoor er naderhand toch met voldoening kon worden teruggeblikt op een spannende premiëre!