Impressie van geen spook.

Uit de stemvork van december 2002

De eerste keer dat het mannenkooor een Halloween- of spokentocht organiseert. Met veel belangstelling hebben we uitgezien naar het resultaat. Een donkere avond en droog. Wat wil een mens nog meer?

De eerste groepen (kinderen) kwamen dankzij het weer waarschijnlijk bijna droog terug. Waarschijnlijk, want we hebben niet gecontroleerd of ze het, bij schrik en angst, zelf droog hadden gehouden.

De volgende groepen werden in ieder geval aan de buitenkant drijfnat voordat zij het eindpunt aan de Donnerskamp bereikten.

De beide chauffeurs kregen de deelnemers redelijk op tijd binnen, maar moesten wel 180 kilometer (per bus) rijden. In tegenstelling tot de deelnemers die door regen, plassen en modder hadden moeten zwoegen waren zij wél droog maar ook stijf en stram van de lange zit. Je hebt nog steeds luxe paarden en werkpaarden.

De tocht werd op een gegeven moment wat verstoord doordat enkele dronkelieden de richtingaanwijzers hadden verplaatst zodat veel volgende deelnemers daarna de weg kwijt raakten. Een aantal spookposten heeft daardoor een hele tijd geen spokentochtlopers meer langs zien komen. Jammer. We hopen dat deze jongeheren bekend zijn zodat ze de volgende keer van deelname uitgesloten kunnen worden.

Over het algemeen was de stemming goed.

Bij Soap was de erwtensoep met brood lekker en ook ‘broodnodig’ om weer op normale lichaamstemperatuur te komen.

Het positieve saldo van deze avond kwam weer bij de leden terug omdat tegen de verwachting in de koude en warme maaltijd van het Ceaciliafeest niet in prijs verhoogd hoefden te worden.

Er hebben ruim 150 mensen deelgenomen aan de tocht en het was dus zeker de moeite waard.