Uit de stemvork van september 1987

Tegen het einde van een inspannende repetitie voor het concert te Spaubeek j.l. zei de dirigent, welke drijfnat was tot op zijn hemd “Zo mannen, nu wil als allerlaatste stukje nog even...... verhip, is het al zo laat (22.15 uur) . Nou, dan stoppen we maar”, terwijl hij zijn bril afzette en zich de transpiratie-druppeltjes uit zijn ogen veegde, want ik zie ook niets meer.
Zegt de ene eerste tenor tegen de andere:
Och, hea heat troanen in z'n ogen, zoe schoön waor ‘t